2 - وجوب انفاق بر زوجه و كيفيت پوشاندن ، از قبيل پيراهن ، روسرى ، ملحفه و ممكن است مراد از آن « شلوار » باشد . ضميمه كردن نان خورش به خوراك ، همانند ضميمه كردن خرما به طعام است ، چون در بيان واجب ذكر شده است ، پس خودش نيز واجب مىشود . 3 - وقتى رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) به زنى راغب باشد ، واجب است همسرش وى را طلاق دهد . 4 - عدم جواز خواستگارى در عدّه ؛ چون وقتى عدّهء زينب تمام شد ، حضرت به زيد امر فرمود : كه به خواستگارى زينب برود . آيهء « وَ لا تَعْزِمُوا عُقْدَةَ النِّكاحِ حَتَّى يَبْلُغَ الْكِتابُ أَجَلَهُ » « 1 » نيز بر اين احكام دلالت دارد كه قبلا بحث آن گذشت . 5 - نكاح با لفظ « تزويج » صحيح است و بايد با صيغهء ماضى انجام گرفته باشد . 6 - وليمه در شب زفاف مستحبّ است و به همين دليل نبىّ اكرم ( ص ) فرموده است : « وليمه فقط در پنج مورد است : عروسى ، تولّد نوزاد ، ختنهء فرزند ، ساختن خانه ، و برگشتن حاجى » . « 2 » * * * فلسفهء تعدّد زوجات : در بررسىهايى كه ما در كتاب « همسران رسول خدا ( ص ) » انجام داده‌ايم ، هر كدام از اين ازدواجهاى پيامبر عاليقدر اسلام ( ص ) براساس حكمت و فلسفهء خاصّى بوده است كه نوعا به توسعه و نشر آئين اسلام باز مىگردد . از آنجا كه مردم جزيرة العرب عرق حمايت از فاميل و داماد را در حدّ اعلاى حمايت را دارند . برخى به اين جهت ، و برخى به علّت محو و پاك نمودن سنّتها و روشهاى غلط جاهلى ( همانند ازدواج با زينب بنت جحش ) و برخى به عنوان آموزگار بانوان بودن همانند ( امّ السّلمه ) و برخى به عنوان حمايت از اصالت مجاهدان راه خدا ( مانند سوره بنت زمعه ) بوده است . قابل ذكر است كه اين تعدّد زوجات تا سال نهم هجرت ( سال تحريم تعدّد زوجات بيش از 4 زن ) ادامه داشته است و ديگر ازدواجى نداشته است . تفصيل اين مطالب را در آن كتاب مىتوان ملاحظه نمود . ( مترجم )

--> ( 1 ) . سورهء مباركهء بقرهء . آيهء 235 . ( 2 ) . وسائل الشيعه ، ج 14 ، ص 65 .